06-09mei: Edam en Volendam.

Met schitterend weer hebben we op 6 mei eerst de verjaardagsviering van onze kleindochter Lotte gevierd, om vervolgens naar Edam af te reizen. Op SVR camping Zeevangshoeve (www.zeevangshoeve.nl ) troffen we Marian en Ab, die een korte tijd voor ons arriveerden. We wilden wederom een paar dagen samen op pad, maar zouden zoals altijd wel ieder zijn/haar eigen gang gaan. Daardoor is het juist gezellig en ongedwongen met hen.

In de middag zagen we dat Fort Edam, een van de forten die Amsterdam in het roerige verleden moesten beschermen, op zondag geopend zou zijn. Marian en Ab waren er al eerder geweest, maar stonden voor een gesloten poort. We zijn de volle 1,2 kilometer gaan fietsen en hebben het verdedigingswerk bezocht en onze ogen uit gekeken. Prachtig en geheel door vrijwilligers onderhouden.
Deze foto reportage moet maar voor zichzelf spreken.


Na dit bezoek zijn we nog doorgefietst naar het historische hart van Edam. Een lekker ijsje gegeten met een steeds bedelende eend aan onze voeten. Midden op de weg dus.
Nadat we het ijs op hadden gebeurde waar we bang voor waren: de eend werd door een agressieve automobilist over reden. Gelukkig dat niet door de banden werd geraakt en luid kwakend vloog het dier weg, de gracht in, daar likte hij de wonden en ging daarna weer vrolijk door met bedelen bij de vele toeristen.


Maandag 07 mei hebben wij benut door een 50 kilometer lange fietstocht te maken. Keurig ons gezicht ingesmeerd met factor 50, maar dom: armen en benen vergeten te doen. Paul daardoor Indianen armen en Rita dito benen. Au dus.
Deze fietstocht was bestemd om diverse geocaches op te zoeken en te loggen. Maar daardoor kwamen we plekken waar we anders nooit zouden zijn gekomen.
De route ging vanaf Edam naar Volendam, daar pakte we 2 geocaches op en spraken met beide eigenaren. Vanaf de 2e langs het Kras stadion van FC Volendam naar de haven en de veerboor naar Marken gepakt. Op Marken even genoten van het pittoreske havengebied en vervolgens bij een echte (toeristische) klompenmaker een bijzonder geocache gepakt. Wilt u even het aantal klompjes op de boom tellen? Dan heeft u de code van het cijferslot! Het moesten er 311 zijn, maar er waren 3 stuks verdwenen. In de winkel hebben ze het mysterie voor ons opgelost.


Vervolgens via de dijk naar Uitdam gefietst, een echt Hollands lintdorpje. Mooi hoor. O ja, natuurlijk ook daar eerst een cache gevonden. Dorp uit en direct weer in de gemeente Amsterdam!
Over de dijk naar het zuiden, afslaan en dan langs Holysloot naar Ransdorp. Ook in Ransdorp bij de kerk met een stompe toren (nee, niet Zierikzee als leek de toren wel) een kleine cache gevonden.
Vanaf hier moesten we weer richting het noorden, Broek in Waterland. Dat bleek verraderlijk. We gingen de richtingbordjes volgen, in plaats van de routepaaltjes. Het resulteerde wel in een fraaie route door het natuurlandschap met vele kanaaltjes en wat grotere waters. De gemeente Waterland doet zijn eer wel aan. Uiteindelijk wel in Broek in Waterland gekomen en daar zelfs de dure nieuwbouw wijk bezocht. Oke, was weer een foute doodlopende route. Toch weer de de bordjes naar Monnickendam opgepakt en wederom via een omweg door Zuiderwoude in het historische centrum van Monnickendam terecht gekomen. Daar bij de keurslager wel nog even 4 porties saté opgepakt.

De route weer opgepakt en via Katwoude en over de dijk (de geocaches langs dit stuk route had ik al eerder gescoord) naar Volendam. Daar de bewegwijzering de weg naar Edam gevonden en uiteindelijk was het op 200 meter van de camping raak: mijn fietsaccu leeg!
De BBQ later op de dag maakte dat ook weer goed.

Dinsdag 8 mei wilde wij het rustig houden, de zadelpijn was nog niet over, lol.
Vandaag was de dag om Volendam van de toeristische kant te leren kennen. Dat hebben we gezien hoor: nummers 80 t/m 84 en nog lossen nummers. Neen, geen Chinees restaurant. Het waren de bordjes gidsen waar honderden Japanse toeristen achteraan liepen. Vanaf het terras van Hotel Spaander (bekend van TV, waar de herinrichting en het nieuwe menu niet lukte) de vele mensen zitten bekijken onder het genot van een kopje cappuccino.
Maar eerst hebben we in de haven een fantastisch schip bekeken: de Utrecht, de eenmaster.

's Avonds zelf gefrituurd. Niet alleen wij vieren genoten er van. Toen Paul tegen enkele kinderen "we hebben patat", kwamen ze vanzelf met een schaaltje aan. Gelijk hadden ze.

Woensdag 9 mei zijn we op tijd vertrokken. De volgende dag is Hemelvaartsdag en de scholen in Noord Holland hadden geen vrij deze week. Er was dus een uittocht te verwachten en we hadden geen zin in files.