Juli 2013: vakantiereis naar Istrië.


Deze vakantie leek niet door te kunnen gaan. Het koppelen op deze afstanden ging niet. Echter, op het laatste moment regelde de rechtsbijstandverzekering dat we een camper met automaat konden huren. Slechts voor 2 weken, maar we konden in ieder geval op pad.
De personenwagen werd op 12 juli volgeladen, fietsen op de fietsendrager en zo naar Heerlen, waar we de camper op konden halen.
Daar stond een Weinsberg met twee lengte bedden klaar. Na alles te hebben overgeladen konden we op pad.

Dag 1: Veenendaal-Heerlen-Aachen.
Zoals gezegd naar Heerlen en vandaar met de camper door naar de stellplatz Aachen. Riante plaatsen, waarop ook caravans mochten staan.
Deze TopPltaz was goed voorzien van camperfaciliteiten en op fietsafstand van het historische centrum. Druk was het er wel. Het koste moeite om wat later in de middag een plekje te bemachtigen.
We hebben daar de camper verder ingericht en besloten daarna even Aachen in te gaan. We hebben onze fietsen vlakbij de Dom geplaatst en zijn gaan wandelen. Eerste dag weer in Duitsland, dus een goede braadworst werd gezocht, gevonden en opgegeten.

De eerste nacht in de camper beviel gelijk goed. Heerlijke bedden en alle ruimte achterin. De leefruimte viel echter wel wat tegen. Van een dergelijke luxe wagen hadden we meer leefruimte en ruimte bij de keuken verwacht.
De ruime garage maakte wel weer veel goed. Daar konden we onze spullen ruimschoots kwijt.

Dag 2: Aachen-Sulzemoos.
Omdat we slechts 14 dagen op pad konden, besloten we deze dag een flinke ruk te maken naar het Zuid-Duitse Sulzemoos. Een heuse rijdag met genoeg pauzes, zodat de benen en armen niet overbelast zouden raken.
De camperplaats Sulzemoos bevind zich vlak voor München bij een groot camperbedrijf. Helaas bleken de stroompalen niet te werken en deze nieuwe wagen had nog geen complete eigen voorzieningen. Na een kleine wandeling en nieuwsgierig bekijken van de voorraad van het bedrijf hebben daar overnacht. De volgende snel verder gegaan, maar misschien iets te snel. Op de volgende plek in Oosterijk kwamen we tot de ontdekking dat we ons opstapje vergeten waren. Zou die er lang hebben gestaan?

De camperplaats Sulzemoos werd druk bezocht. We waren zelfs getuigen van een aanrijding door onzorgvuldig wegrijden van een oudere camperaar.

Dag 3: Sulzemoos-Villach.
Ook vandaag weer een flinke rit. Eerst om München met al haar files heen, om vervolgens Oostenrijk in te trekken tot Villach, camping Gerli. Het is de vaste stop van onze (schoon)zuster en zwager op weg naar Vsrar in Istrië. Daar waren we naar toe onderweg.
Het bleek een leuke camping te zijn en we zijn daar 2 dagen gebleven. Lekker uit eten op de camping (goed spul hoor). Rust nemen, lezen, genieten en een verrassing.
Via het Internet werd gevraagd of de broer van Dick Diepeveen met zijn vrouw er al waren. Ook zij waren met de caravan onderweg naar de zelfde bestemming. Even rond gekeken en ja hoor, ook al aanwezig. We zijn samen uit eten gegaan en het werd echt gezellig.

Dag 4: Villach.
Zoals gezegd, genoten van een heerlijke rustdag. Was na zoveel kilometers wel verdiend.

Dag 5: Villach - Vrsar.
Vandaag de reis vanuit Oostenrijk, via de befaamde Karawankentunnel en Slovenië naar Kroatië: camping Valkanela in Vrsar op het beroemde schiereiland Istrië. Daar verblijven zus en zwager Marian en Ab Bakker al jaren enkele weken van hun 7 weken durende camper vakantie.
In Slovenië een lange rustpauze gehouden bij een leuk wegrestaurantje. Klein, maar zeer sfeervol. En met uitstekende koffie.
Aan grenscontroles waren we niet meer gewend, maar ondanks dat Kroatië een EU land was geworden, lange files bij de grens.
Aangekomen bij de camping hebben we Marian gebeld, die vervolgens naar de ingang kwam om ons te helpen bij het inchecken. Een mooie plaats, vlak bij Marian en Ab maar niet op elkaars neus, was het gevolg van de hulp.
Wij konden de camper rustig opstellen, om daarna bij de familie even lekker op adem te komen.


Dag 6: Vrsar - Vrsar.
Onze tweede dag op de camping. Het wordt een heerlijke rustdag, de camping verkennen en heerlijk aan en in zee.
Rita kon de diverse marktkramen niet weerstaan en kocht enkele leuke kledingstukken. Paul: "ga je gang hoor, het is toch spotgoedkoop". Foutje van Paul, want hij de wisselkoers helemaal fout en waren we in Euro's het dubbele kwijt van wat hij dacht. Lol!
We zijn met Marian en Ab naar de haven geweest. Heerlijk Italiaans ijs gegeten en een winkel opgezocht aan de haven. Daar hebben we een nieuwe opstap voor de camper besteld. Twee dagen later konden we deze ophalen.
Deze dag kwamen ook de mensen aan die we eerder in Villach troffen. Ab was weer in zijn element, want een caravan goed neerzetten en alles opbouwen was voor hem leuk werk.


Dag 7: Vrsar - Vrsar.
Onze derde dag op de camping.
Vandaag zijn we gaan Geocachen. Een paar leuke makkelijke caches gedaan. We hadden er nog één in ons apparaat staan, maar die hebben we toch maar laten liggen. Deze was/is verstopt midden in de baai op 10 meter diepte.
's Avonds zijn met de families Bakker, Diepeveen en Hermans naar het nabij gelegen dorpje Funtana gefietst. De voor de Bakkers traditionele eetgelegenheid met terras. Heerlijk gegeten en je mag rustig zeggen: zeer gezellig!

Geocachen.


Dag 8: Vrsar - Vrsar.
Onze vierde en laatste dag op de camping.
We zouden eigenlijk nog een dag langer blijven, maar ons zwerversbloed kriebelde verschrikkelijk. We wilde verder.
Deze d nog met Marian en Ab een leuke fietstocht gemaakt, gezwommen en natuurlijk nog ergens een echt ijsje opgepakt. Verder gereed gemaakt voor vertrek richting huis. Maar dat zou nog wel een paar dagen duren, want er waren nog enkele stops gepland. Bij vertrek hadden we de camper nog maar 6 dagen tot de beschikking.


Dag 9: Vrsar - Seeboden am Millstätter See.Deze dag op tijd uit de veren, verder inpakken en richting Slovenië. Het was onze bedoeling om een plek in Slovenië te zoeken, maar zoals zo vele camperaars het overkomt: niets is zeker!
En zo reden we, na een korte stop om een anti jeuk middel in te kopen, ineens via de Karawankentunnel Oostenrijk weer binnen. Villach voorbij en ondertussen maar echt genieten van de reis en de vele mooie landschappen. Tot dat we het genoeg vonden.

Op de autobahn zagen we een bordje, waarop een camping aangegeven was. Afslag Seeboden am Millstätter See in Kärnten. Bordjes gevolgd en zo kwamen op op Strandcamping Winkler. Een niet te grote camping, rechtstreeks aan het gelijknamige meer. Hier zouden we 1 nacht blijven.
De plaatsen waren zeg maar rustig ERG klein. Onze huurcamper pastte niet eens op een plaats, dus moesten we smokkelen. Maar de directe omgeving was uitstekend. Met een restaurant waar we een pannenkoek bestelde. Nou ja een pannenkoek! Geheel aangekleed met zaken die we niet hadden verwacht, onder meer aardappels, champions en nog veel meer. Werkelijk een complete maaltijd.

's Avonds was in het veld er naast een groot feest met veel muziek, eten en drinken. Het leek wel of we in een Zuid-Duits bierfeest terecht waren gekomen.


Dag 10: Seeboden am Millstätter See - Garmisch-Partenkirchen.
We vertrokken op tijd en wilde langs de Zuid-Duitse grens rustig richting Aachen gaan, waar we het leegruimen van de camper en de schoonmaak wilde doen. Terug op de autobahn en de Duitse grens over. We hadden een bestemming in gedachten, maar de navigatie wilde ons via München sturen! Dat was de bedoeling niet.
Van de autobahn af en de navigatie ingesteld op "vermijd snelwegen". Zo kwamen we door prachtige gebieden en dorpjes, totdat we ineens de wegwijzer naar Garmisch-Partenkirchen zagen!
"He, dat ken ik alleen van het Nieuwsjaars schansspringen", was de reactie van Paul. We zochten een parkeerplaats en Rita pakte de Duitse Bordatlas.
Ja hoor, een camperplaats in Garmisch-Partenkirchen.
We besloten onmiddellijk de navigatie daarop in te stellen en zo kwamen we Alpencamp am Wank.
Dit bleek een voltreffer te zijn. Aan de voet van de één na hoogste berg, met de start van de kabelbaan die je naar de top van de Wank bracht. tevens had je gratis vervoer naar de stad en zo kwamen we ook in het prachtige centrum van dit gebied.

We zijn eerst het park ingelopen. Mens, wat een prachtig goed onderhouden geheel. Het inspireerde ons voor de vernieuwing van onze voortuin thuis.
Natuurlijk zijn we ook de Wank omhoog gegaan, ondanks de hoogtevrees van Paul. We moesten eigenlijk wel, want we wilden een geocache doen en om de juiste coördinaat te kunnen berekenen was het nummer van de hoogste steunpaal nodig! Blij toe, want daar hebben we geen spijt van gekregen. Magnifiek uitzicht op de "3 gezusters" bergen; de Zugspitze (niet bezocht vanwege €50,00 p.p. kosten en een wachtrij van een paar uur); en natuurlijk Garmisch-Partenkirchen zelf. Ook fraai van boven te zien: de enorme springschansen.
Hier zijn we 2 dagen gebleven. Als we nogmaals richting (zuid)oosten gaan kan dit een vaste stopplaats worden.

Dag 11: Garmisch-Partenkirchen - Garmisch-Partenkirchen
Zoals geschreven, de extra dag hier.


Dag 12: Gramisch-Partenkirchen - Bad Waldsee.
Op deze dag vertrokken naar Bad Waldsee. We wilde graag het Edwin Hymer museum bezoeken. Bovendien heeft Bad Waldsee een Topplatz bij het kuuroord. Topplatzen hebben uitstekende camper voorzieningen en genieten onze voorkeur.

Eerst naar het museum, waarbij we tevens een geocache vonden, verstopt in een zeer kleine Hymer. In het museum zelf waren vooral veel caravans en wat minder camper te vinden. Toch een zeer leuk bezoek, afgesloten met een goede kop koffie met taart natuurlijk. Daarna door naar de camperplaats. Deze viel tegen. Een gewone parkeerplaats en 10 minuten lopen naar het kuurbad. 1 nacht was daarom echt wel genoeg.


Dag 13: Bad Waldsee - Hassloch.
Omdat het te ver zou om in één keer naar Aachen te rijden hebben we via de Campercontact app een tussenstop gezocht. Dat werd in het stadje Hassloch, Rheinland-Pfaltz, bij Hagin Reisemobile. Slechts een overnachting, want de camper moet over twee dagen terug zijn. Leuke plaatsen met een groot nadeel: geen camperzaak meer, maar een Porsche garage waar auto's ook op minder gewenste tijden af en aan reden. Zelfs na sluitingstijd. Het was echt fijn dat de poort werd gesloten.
Onderweg nog even een Zoo bezocht. Viel wat tegen, de geiten liepen werkelijk overal te bedelen.


Dag 14: Hassloch - Aachen - Heerlen.
Vroeg door naar het begin van deze reis: de stellplatz in Aachen. Daar dus alles "voor-ingepakt", zodat we onze spullen snel in de personenauto overladen. Helaas bleek dat de insecten ook bij Rita hadden toegeslagen, met als gevolg een enorme bult op haar arm. Het is gelukkig goed gekomen!
De volgende ochtend door naar Heerlen, waar we huurwagen netjes op tijd en schoon hebben ingeleverd. Ze waren zeer verrast over de helderheid van het toiletreservoir. Uitgelegd dat wij geen chemische middelen gebruiken, maar een kwart liter schoonmaak azijn, met een scheutje afwasmiddel. Stinkt niet en twee keer spoelen om hem brandschoon te hebben.

Al met al een fijne vakantie gehad. Het rijden viel wel tegen, want het schutbord van de Fiat automaat staat te ver terug. Paul kon zijn gekwetste linkerbeen niet strekken en extra pijnstillers waren daarom noodzakelijk.

                                                                                          TOP